Zoals bekend wordt in China bij het eten gebruik gemaakt van eetstokjes. Stokjes zijn handige instrumenten om voedsel mee op te pakken en naar de mond te brengen (als het goed is raken de stokjes de mond niet aan!), maar ermee snijden kun je niet. Daarom zijn de meeste ingrediŽnten in de "stokjeskeukens" voorgesneden in hapklare brokken. Een mes heb je niet nodig. In de Chinese keuken worden (porseleinen) lepels op tafel gelegd om soep te eten, maar de Japanners eten zelfs hun soep met stokjes! Dat wil zeggen: de vaste ingrediŽnten worden met eetstokjes uit de soep gevist, de bouillon wordt uit de kom gedronken.

Laat je eetstokjes nooit rechtop in de rijst of het eten staan. Dit is traditioneel een teken van de dood in de pot.

Tafelmanieren

Het eten met stokjes is net als het eten met mes en vork aan regels gebonden. Zo is het bijvoorbeeld onbeleefd om met je stokjes in het eten te prikken of voedsel aan je stokje te spiezen. Wil je je aan tafel gedragen zoals het - in de ogen van de Chinezen - hoort, dan met je de volgende dingen niet doen:

bullet

wijzen of gebaren met stokjes in de hand;

bullet

op de stokjes bijten of eraan likken;

bullet

voedsel met je eetstokjes aan iemand anders aanbieden;

bullet

je stokjes boven de kommen met eten aarzelend laten zweven

bullet

een kom oppakken met de hand die de stokjes vasthoudt.

Als je de stokjes niet gebruikt leg je ze niet in je kom, maar ernaast.

Als je een goede indruk wilt maken, dan pak je met het uiteinde van de stokjes waarmee niet gegeten wordt het eten van de schaal en leg je het in je eigen kommetje. Daarna pak je het eten met het andere uiteinde van de stokjes uit je eigen kommetje en breng je het naar je mond. Dit is de meest hygiŽnische manier om met stokjes te eten. De schalen worden immers door alle aanwezigen gebruikt.

Een Chinese maaltijd betekent samen genieten van allerlei gerechten. Eten in China doe je niet alleen. Hoe meer zielen, hoe meer gerechten en des te meer vreugd.
De regel is namelijk dat het aantal gerechten (de soep niet meegerekend) gelijk is aan het aantal gasten. Het is niet de gewoonte dat ieder voor zich zelf besteld.
Er wordt gezamenlijk besteld en alles wordt gedeeld.

Knoeien op tafel, bijvoorbeeld omdat je het eten met stokjes nog niet goed beheerst, is niet erg. Gewoon laten liggen want het is niet hygiŽnisch om het alsnog op te pikken. Botjes, graatjes of andere oneetbare delen kun je gewoon op de grond spugen. Het oogt voor westerlingen soms onbeleefd, maar de Chinezen vinden het allemaal de normaalste zaak. Sterker nog, een boertje laten ontsnappen betekent dat het eten goed valt. Ook slurpen wordt gezien als een teken van het feit dat iemand geniet van het eten en drinken.

Noedels of rijst worden altijd als laatste, na alle andere gerechten, geserveerd. Deze zijn namelijk bedoeld voor het opvullen van de laatste gaatjes. Wil je de rijst (of noedels) tegelijkertijd met andere gerechten, dan zul je daar om moeten vragen bij het bestellen. Maar besef wel dat dit in de ogen van de Chinezen ongebruikelijk en bijna een belediging voor de kok is. Want wie wil er nu rijst terwijl er nog heerlijke gerechten op tafel staan.

Het hanteren van eetstokjes

Als je de stokjes oppakt om te gaan eten doe je dat in drie fasen. Eerst pak je de stokjes met de rechterhand op bij het uiteinde waarmee niet gegeten wordt. Dan pak je ze bij het spitse uiteinde over met de linkerhand, daarna pak je de stokjes in je rechterhand in de eetstand. Die eetstand is: het onderste stokje tussen duim en hand, het uiteinde wordt door de ringvinger op de plaats gehouden. Dit onderste stokje beweegt niet. Het bovenste stokje moet wel kunnen bewegen: het balanceert op de duim, en wordt met middel- en/of wijsvinger op en neer bewogen. Het lijkt ingewikkeld, routine komt met ervaring.

 

Er is een belangrijk verschil in tafelmanieren wat betreft het eten van rijst tussen enerzijds China en Japan en anderzijds Korea: Chinezen en Japanners pakken de rijstkom met ťťn hand (de linker) op, en werken de rijst met stokjes naar binnen. Koreanen vinden dit uiterst onbeleefd: de metalen rijstkom moet altijd op tafel blijven staan, de rijst wordt met een lepel gegeten.