De Aziatisering
Start Omhoog Inhoud

 

Vandaag hoorde ik via een podcast uitzending van “de Tros nieuwsshow”. Directeur Rien Segers van het Centrum voor Japanse studies aan de universiteit van Groningen vertelde over de onontkoombare aziatisering van de wereldeconomie en zijn onlangs verschenen boek “Japan en de onontkoombare aziatisering van de wereld.” (uitgeverij Balans). Segers gaf in zijn verhaal het grote verschil tussen de ons Angelsaksisch- en het Aziatisch model aan. Het verschil zit hem, volgens Segers, voornamelijk in het gezamenlijk dragen van een multinational. Segers gaf aan dat het verschil in Europa tussen de topsalarissen van bestuurders en het personeel vele malen groter is dan in Azië. Hij doelde hierbij op de enorme bonussen van bestuurders en de gouden handdrukken terwijl de topbestuurders van Aziatische ondernemingen openlijk het boetekleed aantrekken, al dan niet met de gebruikelijke tranen. Kortom de Aziatische topbestuurder voelt zich emotioneel veel meer betrokken bij het bedrijf en betuigt openlijk spijt terwijl de topmanagers bij ons te boek staan als zakkenvullers, ook als blijkt dat ze slecht gefunctioneerd hebben.

Wat dit betreft ben ik het volkomen met Segers eens, je kunt inderdaad als bestuurder niet met droge ogen een bonus aannemen bij het slecht presteren van je onderneming en je zelf verrijken terwijl het personeel zwaar moet inleveren. Ook zie je maar al te vaak de grote afstand tussen commissarissen en de bedrijven waarvoor ze zijn aangesteld. Ik ken bedrijven waarvan het personeel de commissarissen niet eens kennen en ik weet zeker dat deze commissarissen ook het bedrijf niet goed kennen. Maar het Aziatisch model heeft ook een keerzijde en die heb ik gemist in zijn verhaal.

Nu het in de wereldeconomie slecht gaat wordt dat in deze exporterende landen misschien wel het hardst gevoeld. Zeker als er totaal geen sociaal netwerk is en de ontslagen werknemers geen mogelijkheden meer zien om rond te komen. Je ziet steeds meer onlusten ontstaan, men is bereid om tegen salarissen onder het minimum loon te werken en de criminaliteit viert nu hoogtij. Je hoort het ene naar het andere verhaal van berovingen en afpersingen. Kortom wij kunnen dan wel graag naar het Aziatische model willen kijken maar of de keerzijde daarvan zomaar geaccepteerd wordt in Europa, ik ben bang dat geen politicus zich hiervoor sterk durft te maken. Wellicht dringen deze geluiden en beelden niet erg door naar Europa want de Chinese overheid hangt niet graag haar vuile was buiten maar het is wel de harde werkelijkheid waarin wij momenteel leven.

Kortom de waarheid zal wel weer eens in het midden liggen en de perfecte mix zal wel tussen beide modellen in liggen.  

Wout, de onbegrensde Groninger.