Chinese BBQ
Start Omhoog Inhoud

 

Zoals ik al eens eerder heb gememoreerd, sommige dingen wennen nooit. Neem nou gisteravond. Na een drukke week die volop in het teken stond van de voorbereidingen voor 2007 werd ik o.m. uitgenodigd voor een Chinese BBQ. Immers de Chinese winterperiode is de beste tijd voor een BBQ en omdat er ook een verjaardag gevierd kon worden werd het gehele team uitgenodigd op een Chinese BBQ. In China, en met name in Zuid-China en Hong Kong leeft men in de veronderstelling dat vlees en vis zo vers mogelijk moet zijn, vandaar dat je in alle supermarkten een nat gedeelte vindt waar je het levende voedsel kunt kopen en vaak gaan de vissen levend in een tasje mee naar huis of worden ter plaatse geslacht, maar de “eerst een flinke klap achter de nek methode om het beestje uit z’, lijden te verlossen” kennen ze hier niet hetgeen resulteert in afschuwelijke beelden van spartelende dieren gedurende de slacht. Zo vindt je bij de entrees van de meeste restaurants een aquarium gedeelte waar je eerst je vis of ander beest selecteert om vervolgens 10 minuten later op je bord terug te vinden. Hetzelfde geldt voor vogels, konijnen, schildpadden, honden e.d in markten en enkele restaurants. In de inmiddels bekende “hill-top” restaurant werden uit de aquaria vele soorten zee voedsel geselecteerd. De keuze was gevallen op oesters, mosselen, reuze garnalen, inktvis en vis. De vuren werden opgestookt en de satéprikkers gingen zo de levende reuze garnalen in om vervolgens al levend op het vuur te leggen. Dit zijn beelden waar ik toch niet goed tegen kan, spartelende al verbrandende pootjes en met een slecht vuurtje duurt zo’n schouwspel al snel een minuut of 5. De oesters werden zo op het vuur gelegd, en al snel ging de schelp open en dicht, open en dicht tot dat de schelp open bleef staan, dus beestje was eindelijk dood en werd gevuld met boter en kruiden. Van de octopus werden de tentakels levend afgesneden en gingen direct op de prikker, kortom het begin van de overigens erg gezellige avond, was niet echt goed.

Tja ik woon in China en probeer ook zoveel mogelijk mee te gaan in de Chinese levenswijze en tracht niet mijn ogen te sluiten voor het vele leed dat je hier tegen komt. Dus na twee maďskolven van het vuur dacht ik, die ene reuzengarnaal ligt nu al 1,5 uur met een ”pain in his ash” op tafel dus ik dacht die is al wel dood en eerlijk is eerlijk ik houd wel van een garnaaltje. Met een diepe schuldgevoel om het leed dat hem is aangedaan leg ik het beestje op een lekker warm vuurtje en wat gebeurt er tot mijn schik, het beestje springt bijna, met satéprikker en al, op van het rooster, al spartelend probeer ik deze reuzengarnaal een klap in z’n nek te geven op de rand van de BBQ maar dat werkt nu eenmaal niet, kop veel te dik, en dus zat er niets anders op dan het heetste plekje op het rooster op te zoeken en hopen dat deze lijdensweg snel over was. Ik zat daar dan met de tranen in mijn ogen. Gelukkig stond op dat moment de wind voor mij erg gunstig voor wat betreft de rook opdat ik een goed excuus had.

Wout de onbegrensde Groninger,