China moe!!
Start Omhoog Inhoud

 

De afgelopen weken stapelden de ergernissen zich weer langzaam op. Ook al ben je al meer dan 4 jaar in China, niemand ontkomt een paar keer per jaar aan het fenomeen: China moe!!

Je kunt China moe worden door, hoe gek het ook klinkt, het lachen. In China lacht men om de stomste dingen en men lacht juist op die momenten wanneer er helemaal niets te lachen valt. Het is heel normaal dat, wanneer je langs een ongeluk rijdt, al dan niet met een zwaar gewonde of zelfs een dode op straat, men begint te lachen. Het komt zo ongelofelijk asociaal over maar het is schijnbaar een ingebakken houding in hun cultuur die we maar niet kunnen begrijpen.

Ook de taal brengt veel ergernissen met zich mee, zo probeer je veelal aan een chauffeur, in je beste Chinees, uit te leggen waar je heen moet en geloof het of niet maar ze verstaan het vrijwel nooit en als je dan de karakters laat zien, spreken zij het uit en wij horen vaak geen enkel verschil of het verschil is zo miniem dat je, met een beetje fantasie, het wel had kunnen weten. Maar fantasie is ook iets waar het deze mensen aan ontbreekt dus daar ga je weer. Intussen probeert een enkele Chinees Engels te spreken en gelukkig hebben wij wel wat fantasie want anders was er geen touw aan vast te knopen. Deze taal, zowel in woord als schrift, heeft dan ook de naam Chinglish gekregen, kijk voor een paar leuke voorbeelden hier.

Nog een punt om China moe van te worden is het ego´stisch gedrag van de Chinees. Sta je in een rij dan loopt een Chinees zomaar de hele rij voorbij om voor te dringen, maakt niet uit of het in een winkel met een karretje, bij de bank in een rij of zelfs met de auto in een file staat. Zie je een gaatje, pak hem voordat iemand anders het doet! Ook het asociaal gebruik van de telefoon is een ergernis. Zit je in een bus, of zelfs tijdens een kerk dienst of in de bioscoop, gaat de telefoon af dan weet iedereen waar het over gaat. Men houdt op zulke momenten geen enkele rekening met de mensen om hun heen en daarbij komt ook nog eens de geagiteerde wijze van bellen en iedereen ruikt de walm van achter uit de keel en de aroma van zweet en knoflook van onder de oksels.

Een ander heikel punt zijn de normen en waarden. Iedere keer wanneer een chauffeur zijn raampje opendraait keert mijn maag zich alweer om omdat na het openen er een geschraap en gerochel uit die gele keel komt en een fraaie fluim, met moeilijkheidsfactor 6, op straat wordt gespuugd. Terwijl ik dit schrijf lopen de rillingen me alweer over de nek. Ook het eetgedrag, waarover ik al eens eerder schreef, is een ware voedingsbodem voor de China moe dip.

Afgelopen week had ik er weer een te pakken en werd weer China moe. Waarschijnlijk door een mix van bovenstaande feiten gecombineerd met de huidige moeizame ontwikkelingen met een aantal Chinese partijen waarin ik momenteel zit. Ik ging op pad voor een lunch en terwijl ik op een zebrapad liep met het licht op groen, werd ik bijna overreden door een taxi met een lachende gele rakker achter het stuur. Ik kon nog net op tijd een stap naar achteren doen om erger te voorkomen, maar ik liet daarbij wel even mijn vuist erg hard neerkomen op de kofferdeksel van deze taxi waarin nu een fikse deuk zit. Bij de volgende kruising stopt er zowaar een auto voor het zebrapad opdat ik kan oversteken maar een andere Chinese wegpiraat zag daarin schijnbaar een gaatje om voor te dringen en wederom moest ik mijzelf in veiligheid stellen maar daarbij liet ik mijn voet extra hard neerkomen in het achterportier van deze auto. Ik hoop dat ik die lach even van zijn smoel heb kunnen trappen.

Gelukkig zijn er betere manieren om je af te reageren en zo sta ik nu wekelijks op de tennisbaan of op de squash baan om even lekker af te reageren. Nog een paar weken volhouden en we kunnen weer heerlijk ontstressen in Nederland tijdens de komende Feestdagen.

Wout, de onbegrensde Groninger.